به گزارش نوفه،برای قرن ها، رهبران کلیسای کاتولیک رومی عمدتاً ایتالیایی بودند تا اینکه در سال 1978 یک کاردینال از لهستان به عنوان پاپ انتخاب شد و سپس یک آلمانی و یک آرژانتینی جانشین او شدند.
اکنون، برای اولین بار، پاپ یک آمریکایی است که نام لئو چهاردهم را برگزیده است.
و او اهل جنوب شیکاگو است، خانه وایت ساکس محاصره شده، خاندان سیاسی دیلی و تا زمانی که آنها به واشنگتن و در نهایت کاخ سفید، میشل و باراک اوباما را ترک کردند.
پریوست که بیشتر دوران حرفه‌ای خود را در پرو گذرانده و دفتر قدرتمند اسقف‌های واتیکان را رهبری کرده است، در 14 سپتامبر 1955 در بیمارستان مرسی در گوشه خیابان پریری جنوبی و خیابان 34 به دنیا آمد.
اما در حالی که پریوست اولین کار خود را در شیکاگو انجام داد، والدین و دو برادر بزرگترش قبلاً در جنوب این شهر گسترده در حومه ای طبقه کارگر به نام Dolton زندگی می کردند.
خانه یک خانه آجری مرتب بود که Prevosts در سال 1949 در شرق 141 خریداری کردند.
پدر پریوست، لوئیس پریوست، در طول جنگ جهانی دوم در نیروی دریایی خدمت کرد و به عنوان سرپرست مدارس در حومه جنوبی شیکاگو کار کرد.
مادر پاپ آینده، میلدرد مارتینز پروست، یک کتابدار با مدرک تحصیلی فوق لیسانس و دو خواهر راهبه بود.
اما کانون توجه خانواده کلیسای سنت مریم اسامپشن در خیابان 137 بود، که در آن زمان یک کلیسا و مدرسه شلوغ بود که در مرز شیکاگو/دولتون قرار داشت.
در آنجا بود که خانواده Prevost به طور منظم در مراسم عشای ربانی شرکت می کردند که در آن زمان هنوز به زبان لاتین بود. و در آنجا بود که همکلاسی هایش متوجه شدند که رابرت قبلاً آنچه را که روزی موعظه می کرد، تمرین می کرد.
همکلاسی سابق ماریان آنگارولا، 69 ساله، به شیکاگو سان تایمز گفت: «ما عادت داشتیم با دست‌هایمان دعا کنیم، می‌دانی، انگشتانمان به سمت بهشت اشاره می‌کردند، و بعد از مدتی از انجام این کار خسته می‌شوی و فقط می‌خواهی آنها را تا کنی. “رابرت پروست هرگز دستانش را روی هم نمی‌گذاشت. او فقط خداپرست بود. نه به صورت تو. این بخشی از هاله او بود، مثل اینکه او با دست انتخاب شده بود، و او آن را در آغوش گرفت. و او عجیب نبود. او خوب بود.”
در حالی که بیشتر پسران سنت مری به دبیرستان های محلی کاتولیک مانند مندل کالج آمادگی رفتند، پریوست خانه را ترک کرد و در دبیرستان مدرسه علمیه سنت آگوستین، مدرسه شبانه روزی در هلند، میشیگان، که توسط کشیشانی از راسته سنت آگوستین اداره می شد، رفت.
پس از فارغ التحصیلی، به سمت شرق به دانشگاه ویلانوا در پنسیلوانیا رفت، یک کالج خصوصی کاتولیک، جایی که در سال 1977 مدرک لیسانس ریاضی گرفت. در آن زمان، او فراخوان خود را پیدا کرد و در سال 1978 رسماً به سفارش سنت آگوستین پیوست.
چهار سال بعد، در ژوئن 1982، پریوست پس از تحصیل الهیات در اتحادیه الهیات کاتولیک شیکاگو به عنوان کشیش منصوب شد. سپس به رم رفت، جایی که در سال 1987 از کالج پاپی سنت توماس آکویناس، دکترای حقوق شرعی گرفت.
او به شیکاگو بازگشت، اما فقط برای مدت کوتاهی، قبل از اینکه در سال 1985 به پرو اعزام شد، جایی که به عنوان مبلغ خدمت کرد و به مدت 10 سال در حوزه علمیه اسقف در شهر تروخیلو به تدریس حقوق شرعی پرداخت.
در سال 1999، پریوست به شیکاگو بازگشت و به رهبری منطقه غرب میانه نظم آگوستین منصوب شد، که تا سال 2010 بر آن نظارت داشت. بخشی از زمین او شامل دبیرستان کاتولیک پراویدنس در نیو لنوکس بود، و در دوران تصدی او بود که ادعاهایی منتشر شد که رئیس مدرسه، کشیش، ریچارد مک گراث، یک دانش آموز از کودک خود سوء استفاده کرده اند.
روزنامه Sun-Times ژوئن گذشته گزارش داد که آگوستینیان به دانشجوی مورد آزار و اذیت تسویه حساب 2 میلیون دلاری پرداختند و پروست هرگز توضیح نداد که چرا مک گراث را از سمت خود برکنار نکرد.
در سال 2014، پس از اینکه پاپ فرانسیس او را به عنوان مدیر حواری اسقف نشین چیکلایو و بعداً اسقف چیکلایو منصوب کرد، پرووست به پرو بازگشت.
اما در پرو بار دیگر متهم شد که در تحقیق و مجازات کشیشی متهم به آزار جنسی سه خواهر از سال 2007 تا 2015 شکست خورده است.
اسقف نشین Chiclayo پنهان کاری را رد کرد و پریوست هرگز شخصاً به سوء استفاده از اعضای گله خود متهم نشده است.
این اتهامات همچنین باعث خدشه دار شدن او در رتبه ها نشد.
فرانسیس او را در ژانویه 2023 به اسقف اعظم ارتقا داد و یک سال بعد او را کاردینال کرد.
در بیانیه‌های عمومی، پریوست اغلب فرانسیس را با فراخوان‌هایی برای «دسترسی به فقرا، نیازمندترین‌ها، به کسانی که در حاشیه هستند» تکرار می‌کرد.
نیویورک تایمز گزارش داد، در حالی که فرانسیس پذیرش بیشتر افراد LGBTQ را ترویج می کرد، پریوست در سال 2012 در خطاب به گروهی از اسقف ها، لحن کمتر تساهل آمیزی به خود گرفت و از آنها شکایت کرد که فرهنگ غربی “همدردی با عقاید و اعمالی را که با انجیل در تضاد هستند” پرورش می دهد.
در همین حال، شغل دیگر پریوست به عنوان فردی که دفتری را اداره می کند که به تصمیم گیری در مورد اینکه چه کسی به عنوان اسقف منصوب می شود، او را به عنوان یک رقیب برای مقام برتر در واتیکان تبدیل کرد که روز پنجشنبه به این سمت رسید.
پاپ لئو که به زبان های اسپانیایی و ایتالیایی صحبت می کرد اما نه به زبان انگلیسی، روی بالکن مشرف به گله تشویق کننده خود ایستاد و از پاپ که مسیر را برای او روشن کرد تشکر کرد. او همچنین چشم اندازی از آینده ارائه کرد که فرانسیس به احتمال زیاد آن را تحسین می کرد.
او گفت: «ما می‌توانیم یک کلیسای میسیونری باشیم، کلیسایی که پل می‌سازد، که همیشه برای پذیرایی از همه باز است – درست مانند این میدان، برای استقبال از همه، در خیریه، گفتگو و عشق.»
