به گزارش نوفه،امیرالمؤمنین امام علی بن ابیطالب (علیهالسلام) از بزرگترین شخصیتهایی است که نامش بهطور عمیق در تاریخ بشر حک شده است. خداوند ایشان را به ولادت مبارک در بیتالله الحرام در مکه مکرمه اختصاص داد و در خانهٔ نبوت پرورش یافت، بنابراین نخستین کسی بود که به پیامبر خدا محمد (صلیاللهعلیهوآله) و رسالت او ایمان آورد. ایشان به شجاعت، حکمت و عدالت شهرت داشت و همواره نمونهای برجسته در علم، تقوا و زهد بود؛ بنابراین شرف نسب، والایی اخلاق و صدق ایمان در ایشان جمع شد و زندگی، اندیشه و ارزشهای او همواره منبع الهام برای نسلها با هر تعلق و گرایشی بوده است.
«پروفسور باسم الراعی«، کشیش لبنانی و استاد فلسفه سیاسی، در گفتوگوی اختصاصی با خبرگزاری «شفقنا» تصریح کرد که امام علی (ع) شخصیتی تاریخی است که اثر عمیقی در تاریخ بشریت گذاشته است. وقتی به «نهج البلاغه» نگاه میکنیم و میبینیم که این کتاب از وسعت فکر و عمق دیدگاه و هدفهای انسانی والا برخوردار است، درمییابیم که با شخصیتی روبهرو هستیم که زمان خود را با روحی فراتر از محدودیتهای فکری، سیاسی و اجتماعی آن دوره تجربه کرده است. امام علی (ع) جامعهٔ خود را با دیدگاهی فراتر از واقعیت آن زمان مشاهده کرد و این امر نشاندهندهٔ وسعت نگاه انسانی اوست.
پدر الراعی با اشاره به اینکه این بعد انسانی، جوهرهٔ کتاب «نهج البلاغه» را تشکیل میدهد، گفت: «اگر این میراث انسانی غنی را تأمل کنیم، بهویژه آنچه در نهج البلاغه آمده و من بارها آن را مطالعه کردهام، درمییابیم که قادر به استخراج مفاهیم عامی هستیم که میتواند نقطهٔ اشتراک تمام بشریت باشد، چه آنان شیعه باشند یا غیر شیعه و حتی غیر مسلمان. این به خودی خود ارزش عظیمی است، زیرا امام علی (ع) شخصیتی است که ویژگیهای انسانیاش او را قادر میسازد فراتر از مرزها با دیگران ارتباط برقرار کند.»
وی ادامه داد: «بیشترین چیزی که مرا در نهج البلاغه جذب کرده، نوع زهدی است که در نگاه ایشان به زندگی، امور، حکومت و پادشاهی دیده میشود. امام علی (ع) در مواجهه با مسائل، بعد زهدی واضحی داشت و زهد در اینجا به معنای فقر یا محرومیت نیست، بلکه به معنای رهایی آگاهانه و عدم دلبستگی است. بهعنوان مثال، وقتی دریافت که رسیدن به حکومت از راههای مسالمتآمیز امکانپذیر نیست، از بهکارگیری خشونت برای رسیدن به هدف خودداری کرد. این موضع، نگاه زهدی و آرامش او در مواجهه با مسئلهٔ حکومت را نشان میدهد و در نامههای او به خلفا نیز آشکار است، جایی که بهوضوح مواضع خود را نسبت به مسائلی که با اصل خلافت یا پایههای حکومت عادلانه در تضاد بود، بیان میکرد. همهٔ اینها نشاندهندهٔ گرایش زهدی عمیق ایشان است.»
این کشیش مسیحی همچنین به وجود نقاط مشترک میان مقام حضرت مسیح و امام علی (ع) اشاره کرد، بهویژه در سطح رحمت به انسان، دلسوزی نسبت به ضعفا و محرومان، و در این باره افزود که این حس انسانی عمیق و آن روح الهی در کلمات و زندگی امام علی (ع) به وضوح قابل مشاهده است.
گفتنی است «باسم راعی، کشیش، استاد دانشگاه و نویسنده مسیحی لبنانی است که در زمینه الهیات، فلسفه و تحلیل مسائل اجتماعی-سیاسی لبنان فعالیت دارد. آثار او عمدتاً بر روی مفاهیم صلح، حافظه جنگ و نقش مسیحیان در جامعه متمرکز است.
