دونالد ترامپ، رئیس جمهور آمریکا، در زمانی نامیمون برای روابط آمریکا و اسرائیل، به اسرائیل پیوست تا جنگ ایران را آغاز کند.
تنها یک روز قبل از اولین حملات، نظرسنجی گالوپ نشان داده بود که دیدگاه آمریکایی‌ها نسبت به اسرائیل به پایین‌ترین حد خود در قرن بیست و یکم رسیده است؛ نکته قابل توجه‌تر این است که آمریکایی‌ها برای اولین بار بیشتر از فلسطینی‌ها با اسرائیلی‌ها همدردی نکردند.
راست‌گرایان در ماه‌های اخیر بر سر چگونگی برخورد با آنچه بسیاری آن را افزایش نگران‌کننده یهودستیزی در پایگاه و طبقه تأثیرگذار خود می‌دانند، دچار اختلاف نظر شده‌اند. برخی از بزرگترین نام‌ها در تفکر محافظه‌کار به طور فزاینده‌ای – و اغلب به صورت توطئه‌آمیز – اسرائیل را به انواع بیماری‌های آمریکا مرتبط کرده‌اند.
با توجه به اینکه آمریکایی‌ها از همان ابتدا نسبت به این جنگ کاملاً بدبین به نظر می‌رسیدند، تصور اینکه برخی افراد اسرائیل را سرزنش کنند و حتی در مورد آن نظریه‌های توطئه بسازند، به تخیل فعالی نیاز نداشت.
و این قطعاً اتفاق افتاده است. اما، در یک چرخش، این امر تا حد زیادی به لطف برخی از لفاظی‌های دولت ترامپ در مورد جنگ است.
رئیس جمهور و اطرافیانش با برخی از ادعاهایشان به اسرائیل لطفی نکرده‌اند.
در دو مورد مهم، دولت به اسرائیل به عنوان مسئول اصلی نقاط عطف اصلی در جنگ اشاره کرده است – اگرچه شواهد هر دو مورد کاملاً مشخص نیست.
ادعای روبیو در مورد تهدید «قریب‌الوقوع» ایران
اول، این مارکو روبیو، وزیر امور خارجه، بود که با استدلالی محکم، دلیل تهدید قریب‌الوقوع ایران برای ایالات متحده را مطرح کرد. روبیو گفت که اسرائیل به هر قیمتی به ایران حمله خواهد کرد و ایران نیز با حمله به اهداف آمریکایی تلافی خواهد کرد. این استدلال ادامه داشت که ایران به خودی خود یک تهدید قریب‌الوقوع برای ایالات متحده است.
با این حال، مشکل سیاسی این فرمول‌بندی این بود که بسیار شبیه به این بود که دولت ایالات متحده توسط اسرائیل مجبور به انجام این کار شده است.
بنابراین دولت ترامپ به سرعت این استدلال را کنار گذاشت و به سراغ استدلال دیگری در سلسله طولانی توجیهات خود برای جنگ رفت.
استعفای جو کنت
اما این هفته نشان داد که چگونه مشکل روابط عمومی اسرائیل به جایی نمی‌رسد.
روز سه‌شنبه، متوجه شدیم که اولین مقام بلندپایه دولت ترامپ ضمن اشاره به جنگ ایران استعفا داده است. اما جو کنت، مدیر مستعفی مرکز ملی مبارزه با تروریسم، نه تنها از جنگ انتقاد کرد؛ بلکه «فشار اسرائیل و لابی قدرتمند آن» را به شدت عامل وادار کردن ایالات متحده به این جنگ دانست.
کنت در نامه استعفای خود بارها به اسرائیل اشاره کرد و آن را مسئول جنگ‌های دیگر نیز دانست. و در مصاحبه‌ای با تاکر کارلسون در روز چهارشنبه، او به تئوری‌های توطئه در مورد اسرائیل و ترور چارلی کرک، فعال فقید محافظه‌کار، پرداخت.
واکنش بسیاری از جناح راست حاکم تا حد زیادی این بوده است که کنت را به عنوان یک فرد یهودستیز رد کنند. اما این کسی است که ترامپ او را در موقعیتی قدرتمند قرار داده است – و این کار را با وجود ارتباطات شناخته شده‌اش در گذشته با افراط‌گرایان، از جمله ملی‌گرایان سفیدپوست و یک هوادار نازی، انجام داده است. و کنت اکنون از اعتباری که دولت به او داده است برای هدف قرار دادن اسرائیل استفاده میکند.
آخرین ادعای ترامپ
و سرانجام نامه عجیب ترامپ در اواخر چهارشنبه شب منتشر شد.
او در یک پست رسانه‌ای اجتماعی حدود ساعت 10 شب به وقت شرق آمریکا، هرگونه نقش ایالات متحده در حملات عمده اسرائیل به تأسیسات مرتبط با میدان گازی پارس جنوبی در ایران را رد کرد.
ترامپ ادامه داد: “ایالات متحده چیزی در مورد این حمله خاص نمی‌دانست.”
این حمله یک اتفاق بزرگ بود زیرا ایران با حمله به بخش قطر از میدان گازی پاسخ داد و تنش‌ها بین همسایگان در منطقه را افزایش داد. (ترامپ همچنین تهدید کرد که اگر ایران به حمله به قطر ادامه دهد، بخش ایران از میدان گازی را “به شدت منفجر” خواهد کرد.) و این میدان گازی بزرگترین میدان گازی جهان است، به این معنی که تخریب آن می‌تواند تأثیر زیادی بر بازارها و منابع انرژی جهانی که از قبل با مشکل مواجه بوده‌اند، داشته باشد.
اولین نکته‌ای که باید به آن توجه کرد این است که روایت ترامپ با تناقض مواجه شده است. یک منبع آمریکایی به سی‌ان‌ان گفته است که ایالات متحده از این حمله «آگاه» بوده است و یک منبع اسرائیلی گفته است که دو طرف در این حمله هماهنگ بوده‌اند. (کارشناسان دیگر، از جمله دن شاپیرو، سفیر سابق ایالات متحده در اسرائیل، خاطرنشان کرده‌اند که اگر اسرائیل ایالات متحده را در جریان حمله‌ای با این مقیاس و اهمیت قرار ندهد، تکان‌دهنده خواهد بود.)
اما گذشته از این، اظهارات ترامپ – بسیار شبیه به اظهارات روبیو – حاکی از آن است که اسرائیل به تنهایی مسئول این تشدید تنش است و ایالات متحده را در نقش پاسخ به این تشدید تنش تحمیلی توسط اسرائیل قرار می‌دهد.
انکار دخالت ممکن است به اهداف سیاسی داخلی ترامپ خدمت کند، اما به اعتبار اسرائیل در ایالات متحده کمکی نمی‌کند. در هر صورت، موضع ترامپ مبنی بر اینکه ایالات متحده چیزی نمی‌دانسته، به نظریه‌های پنهانی مانند نظریه کنت دامن می‌زند.
بنیامین نتانیاهو، نخست وزیر اسرائیل، روز پنجشنبه گفت که اسرائیل در حمله به یک تأسیسات فرآوری مرتبط با میدان گازی پارس جنوبی «به تنهایی» عمل کرده است، بدون اینکه مستقیماً به این موضوع بپردازد که آیا ایالات متحده از قبل از این عملیات مطلع بوده است یا خیر.
نتانیاهو همچنین این ایده را که اسرائیل ایالات متحده را مجبور به ورود به جنگ کرده است، رد کرد و در مورد اینکه کسی بتواند چنین کاری را به ترامپ انجام دهد، ابراز تردید کرد.
نتانیاهو در کنفرانس خبری خود گفت: «این شایعه که ما ایالات متحده را به این جنگ کشانده‌ایم – فقط یک شایعه نیست؛ مسخره است. فقط مسخره است.»
سوالات ناراحت کننده
به نظر می‌رسید ترامپ روز پنجشنبه ادعای خود را تکرار کرد و به خبرنگاران گفت که ایالات متحده و اسرائیل «مستقل» هستند اما «به خوبی با هم کنار می‌آیند.»
او در مورد نتانیاهو گفت: «این [اتفاق] هماهنگ شده است. اما گاهی اوقات او کاری انجام می‌دهد، و اگر من آن را دوست نداشته باشم، دیگر آن کار را انجام نمی‌دهیم.»
اما این وضعیت دوباره سوالات ناراحت کننده‌ای را برای دولت ایجاد میکند.
در جلسه توجیهی پنتاگون در روز پنجشنبه، خبرنگار وب‌سایت راست‌گرای Gateway Pundit از پیت هگست، وزیر دفاع، در مورد پست روز چهارشنبه ترامپ در سایت Truth Social پرسید.
خبرنگار پرسید: «اگر قرار است اسرائیل اهداف خود را دنبال کند، چرا ما به این جنگ کمک می‌کنیم؟»
هگست به محتوای پست ترامپ نپرداخت و در عوض اطمینان مبهمی مبنی بر برآورده شدن اهداف ایالات متحده ارائه داد.
او پاسخ داد: «ما کارت‌ها را در دست داریم. ما اهدافی داریم. این اهداف واضح هستند. ما متحدانی نیز داریم که اهدافی را دنبال میکنند و حقیقت خود گویای همه چیز است.»
بعداً همان روز صبح، از تولسی گابارد، مدیر اطلاعات ملی، در جلسه استماع کمیته اطلاعات مجلس نمایندگان پرسیده شد که چرا اسرائیل (ظاهراً) برخلاف میل ترامپ به زیرساخت‌های انرژی ایران حمله میکند.
او پاسخ داد: «من پاسخی برای این سوال ندارم.»
سپس از گابارد پرسیده شد که آیا اهداف اسرائیل با اهداف ایالات متحده همسو است یا خیر، و او دوباره گیج به نظر می‌رسید. پس از مکثی طولانی، او گفت که در حال «فکر کردن دقیق» در مورد آنچه می‌تواند علناً بگوید، است.
(او در نهایت اذعان کرد که اسرائیل بیشتر بر از بین بردن رهبری ایران متمرکز است، در حالی که ایالات متحده بیشتر بر خلع سلاح ایران – چه در جبهه هسته‌ای و چه با سلاح‌های متعارف – متمرکز است.)
همچنین در جلسه استماع، جان راتکلیف، مدیر سیا، تأیید کرد که آنچه روبیو گفته است، پایه و اساس واقعی در اطلاعات ایالات متحده دارد.
راتکلیف گفت که «مجموعه‌ای از شواهد» موجود است که می‌گوید: «در صورت احتمال درگیری بین ایران و اسرائیل، ایالات متحده فوراً مورد حمله قرار خواهد گرفت – صرف نظر از اینکه آیا ایالات متحده از آن درگیری خارج شده است یا خیر.»
این جنگ همیشه برای مردم آمریکا سخت و آزمونی واقعی برای رابطه ایالات متحده و اسرائیل خواهد بود.
اما دولت به دلیل ناتوانی در ارائه یک پیام منسجم و تمایل ترامپ به گفتن هر آنچه که در حال حاضر مصلحت است، بخش دوم آن معادله را حتی پیچیده‌تر از آنچه که باید باشد، کرده است.
جامعه آمریکا – و اعتبار اسرائیل – می‌تواند اثرات آن را برای مدت طولانی احساس کند.
