تحولات سوریه از دو زاویه قابل بررسی است. یک زاویه همان پروژه بزرگ آمریکا و رژیم اسراییل برای منطقه است و هر که غیر از این فکر کند دچار اشتباه شده است. پروژه آمریکایی-اسراییلی تضعیف همه کشورهای منطقه است که تلاشی برای از بین بردن هرگونه مقاومت علیه رژیم صهیونیستی است
قطع کامل روابط دیپلماتیک دو کشور اما به سال ۱۳۵۸ برمیگردد؛ زمانی که «انور سادات» با توافق صلح با تلآویو به سیاستهای قبلی در قبال فلسطین پشت کرد و در شرایطی که انقلاب اسلامی ایران به پیروزی رسیده بود، میزبانی تمام عیار از شاه فراری ایران را پذیرفت.
،ولادیمیر پوتین رییس جمهور روسیه با بیان اینکه روسیه ۴ هزار نیروی ایرانی را از سوریه به تهران منتقل کرد گفت: نمیدانیم تا چه حد به پایگاههایمان در سوریه نیاز داریم و چه چیزی میتوانند ارائه دهند.
بیش از چهار دهه است که ایران و مصر روابط سیاسی ندارند؛ ولی در یک سال گذشته مخصوصا بعد از حوادث غزه، تعامل بهتری بین دو کشور ایجاد شده است.
وزیر امور خارجه عراق هم افزود:ما بر پشتیبانی از ملت سوریه از طریق ارسال کمک های انسان دوستانه تاکید می کنیم و همچنین بغداد برای برگزاری نشستی با حضور چندین کشور برای بررسی موضوع سوریه و اوضاع خطرناک آن تلاش خواهد کرد.
ایران و هم عراق معتقدند که فعال شدن تروریسم تنها به سوریه محدود نخواهد شد بلکه به کشورهای پیرامونی سوریه سرایت خواهد کرد و از این رو در راستای حفظ امنیت منطقه، این روزها بیشترین نشاط دیپلماتیک منطقه ای را برای بازگرداندن آرامش به سوریه و مهار تروریست ها عرضه کرده اند.
در پایان سرلشکر باقری و مقامات عالیرتبه ارتشهای روسیه، عراق و سوریه از کشورهای همسایه سوریه درخواست کردند برای جلوگیری از پشتیبانی تروریستهای تکفیری اقدامات لازم را انجام دهند.
آنچه اسرائیلیها در برابر حملات موشکی ما که با ۲۰۰ موشک با موفقیت صورت گرفت، انجام دادند، تناسب نداشت، زیرا پدافند ایران موفق شد جلوی اکثر آنها را بگیرد. این باعث شد در اسرائیل اعتراض زیادی انجام گیرد، چون انتظارات خیلی بالاتری از اقدام اسرائیل داشتند.