قطع کامل روابط دیپلماتیک دو کشور اما به سال ۱۳۵۸ برمیگردد؛ زمانی که «انور سادات» با توافق صلح با تلآویو به سیاستهای قبلی در قبال فلسطین پشت کرد و در شرایطی که انقلاب اسلامی ایران به پیروزی رسیده بود، میزبانی تمام عیار از شاه فراری ایران را پذیرفت.