
به گزارش نوفه،نظرسنجیهای پس از انتخابات اسرائیل نشان داد که انتخابات سهشنبه شب هیچ برنده مشخصی نداشت و نه بنیامین نتانیاهو، نخست وزیر، و نه رقیب اصلی او، گادی آیزنکوت، به ۶۱ کرسی مورد نیاز برای کسب اکثریت در پارلمان ۱۲۰ کرسیای کنست، دست نیافتند.
سه کانال اصلی تلویزیون اسرائیل – ۱۱، ۱۲ و ۱۳ – پیشبینی کردند که بلوک نتانیاهو ۵۱ تا ۵۲ کرسی را به دست خواهد آورد که نشاندهنده افت شدید نسبت به ائتلاف ۶۸ کرسی است که او در کنستِ در حالِ خروج رهبری میکرد. پیشبینی میشود که حزب لیکود او همچنان با ۲۵ تا ۲۷ کرسی، بزرگترین حزب باشد.
اما سیاست اسرائیل تماماً در مورد ایجاد ائتلاف است – نه بزرگترین حزب بودن – و مسیر نتانیاهو برای ماندن در قدرت اکنون مشخص نیست.
مخالفان نیز مسیر پیچیدهای برای رسیدن به دولت دارند.
احزاب مخالف نتانیاهو اکثریت قاطع آرا را به دست آوردند و در نظرسنجیهای خروج ۶۸ تا ۷۰ کرسی را به دست آوردند. اما آنها دچار شکاف و تقسیم بین راست، چپ و میانه و بین احزاب یهودی و عرب هستند.
حزب یاشار آیزنکوت بزرگترین حزب در اپوزیسیون است که پیشبینی میشود ۲۱ تا ۲۳ کرسی را به دست آورد، اما مسیر او برای رسیدن به قدرت از طریق همکاری با احزاب عرب میگذرد، سناریویی که همه رهبران احزاب مخالف حاضر به پذیرش آن نیستند.
یک مورد استثنا با خبرهای خوب برای نتانیاهو و بلوک او برجسته شد. نظرسنجیهای خروج کانال ۱۴ طرفدار نتانیاهو، بلوک را با ۶۰ کرسی و لیکود را با ۳۰ کرسی به تنهایی پیشبینی کرد.
با این حال، از آنجایی که نظرسنجیهای خروج فقط پیشبینی هستند، ممکن است با شمارش آرای واقعی در طول شب، تصویر تغییر کند. انتظار میرود شمارش نهایی آرا چند روز طول بکشد.
اعلام پیروزی سریع نیست
از آنجایی که نظرسنجیهای خروج نشان داد که نتانیاهو و آیزنکوت از اکثریت فاصله دارند، هر دو رهبر در جمع هواداران سخنرانی کردند و سعی داشتند شب را از آن خود کنند و روایتی از پیروزی شکل دهند.
نتانیاهو که در دفتر مرکزی لیکود در اورشلیم صحبت میکرد، از رأیدهندگان به خاطر آنچه که آن را رأی اعتماد مجدد نامید، تشکر کرد. اما از اعلام پیروزی قطعی خودداری کرد.
او گفت: “امشب دو چیز روشن شد: لیکود بزرگترین حزب در اسرائیل است. در این مورد هیچ اختلافی وجود ندارد. و نکته دوم این است که بلوک راستگرا اکثریت قاطع و روشنی در میان صهیونیستها و یهودیان دارد.”
نتانیاهو ادامه داد: “ما باید یک دولت راستگرای ملی قوی تشکیل دهیم. اسرائیل نباید با دولتی که به احزاب عرب ضد صهیونیستی متکی است که با وجود ما مخالفند، حماس را یک سازمان خیریه میدانند و سربازان ما را جنایتکار جنگی مینامند، به خطر بیفتد.”
آیزنکوت همچنین در سخنرانی خود در ستاد انتخاباتی خود در تلآویو پیروزی خود را اعلام نکرد. اما گفت که اسرائیل علیه نتانیاهو رأی داده است.
او گفت: «ما تاریخساز شدیم! مردم به تغییر رأی دادند. ائتلاف شکستخورده اعتماد مردم را از دست داده است.» «مردم اسرائیل علیه ادامه خدمت نتانیاهو به عنوان نخستوزیر اسرائیل رأی دادهاند.»
آیزنکوت، که زمانی ژنرال ارشد اسرائیل بود و پسرش را در جنگ غزه از دست داد، گفت که «یک رهبر شایسته، رأی عدم اعتماد مردم را میپذیرد و امروز بازنشستگی خود را از زندگی سیاسی اعلام میکند.»
افزایش احزاب عرب، پیچیدگی را افزایش میدهد
این انتخابات شاهد بالاترین میزان مشارکت کلی رأیدهندگان از سال ۱۹۹۹ بود – حداقل ۷۷.۷٪. این افزایش به ویژه در میان جمعیت عرب کشور که به طور سنتی با نرخ پایینتری نسبت به یهودیان اسرائیلی رأی دادهاند، قابل توجه بود. احزاب عرب گفتند که میزان مشارکت از ۷۵٪ فراتر رفته است. پیشبینی میشود دو حزب – فهرست مشترک و رام – ۱۷ تا ۱۹ کرسی کسب کنند که قویترین نمایش آنها در تاریخ است.
شهروندان فلسطینی اسرائیل – تقریباً 20 درصد از جمعیت اسرائیل – با تمایل فوری برای سرنگونی ائتلاف راستگرای نتانیاهو، که عمدتاً تحت سلطه وزرای تندرو، بزالل اسموتریچ و ایتامار بن گویر است، به این سمت سوق داده شدند. دوران تصدی بن گویر به عنوان وزیر امنیت ملی، افزایش چشمگیر نرخ جرم و جنایت و قتل در جوامع عرب را به همراه داشته است.
یوسف جبارین، رئیس فهرست مشترک، با نامیدن این روز به عنوان «روزی تاریخی»، گفت: «ما ثابت کردهایم که یک نیروی سیاسی هستیم که نمیتوان آن را نادیده گرفت و ساختن آیندهای در اینجا بدون صدای ما غیرممکن است.» منصور عباس، رئیس فهرست رام، به i24news گفت که «این دستاورد انتخاباتی رکوردشکن، همه به خاطر بن گویر و اسموتریچ و کل دولتی است که جامعه عرب اسرائیل را نادیده گرفت.»
مشارکت اعراب ممکن است مانع از اکثریت نتانیاهو شده باشد، اما تلاشهای آیزنکوت برای جایگزینی او را نیز پیچیده میکند. آیزنکوت شرایطی را برای پیوستن هر شریکی به دولت خود تعیین کرده است، از جمله به رسمیت شناختن اسرائیل به عنوان یک دولت یهودی و به رسمیت شناختن حماس به عنوان یک سازمان تروریستی که باید منحل شود، شرایطی که بعید است اکثر قانونگذاران عرب آن را بپذیرند.
علاوه بر این، دو نفر از متحدان مخالف او – آویگدور لیبرمن و نفتالی بنت – تشکیل دولت با احزاب عربی را به طور کلی رد کردهاند.
این امر مسیر آیزنکوت برای پیروزی را نامشخص میکند.
بعد چه اتفاقی میافتد؟
نظرسنجیهای خروجی صرفاً پیشبینی هستند و ممکن است با شمارش و نهایی شدن آرای واقعی که معمولاً چند روز طول میکشد، تصویر تغییر کند.
پس از تأیید نتایج، روند انتخابات به اسحاق هرتزوگ، رئیس جمهور اسرائیل، منتقل میشود. هرتزوگ در مجموعهای از جلسات در اورشلیم، دور جدیدی از مشورتها را آغاز خواهد کرد که در آن هر حزب منتخب، گزینه خود را برای نخست وزیری توصیه میکند.
بر اساس این توصیهها، رئیس جمهور سپس یک نامزد را برای تشکیل دولت مأمور میکند. این نامزد لزوماً رهبر بزرگترین حزب نیست، بلکه هر کسی است که او فکر میکند به احتمال زیاد بر اساس صلاحدید خود، اکثریت ۶۱ کرسی را به دست خواهد آورد.
پیروزی فقط به رأی و کرسی مربوط نمیشود، بلکه به ایجاد – و حفظ – یک ائتلاف پایدار نیز مربوط میشود.
اولین تصمیم هرتزوگ این خواهد بود که آیا از نتانیاهو یا آیزنکوت بخواهد دولت تشکیل دهند.
نتانیاهو بزرگترین حزب را دارد، اما با حمایت احزاب عرب، آیزنکوت احتمالاً توصیههای بیشتری خواهد داشت. پس از تعیین این سمت، یکی از این دو نفر هفتهها چانهزنی سیاسی بر سر پستهای کابینه، اولویتهای بودجه و تعهدات سیاسی را آغاز خواهد کرد.
کاندیدای تعیینشده، مهلت ۲۸ روزه – و احتمالاً ۱۴ روز تمدید – برای تشکیل دولت دارد. اگر او شکست بخورد، رئیس جمهور این سمت را به کاندیدای دیگری برای چهار هفته دیگر واگذار میکند. اگر این مهلت نیز شکست بخورد، کنست فرصت کوتاهی برای معرفی کاندیدای دیگر خواهد داشت. اگر نتواند، کشور به طور خودکار به دور دیگری از انتخابات میرود.
با توجه به اینکه هیچ یک از طرفین اکثریت قاطع را ندارند، به نظر میرسد بنبست نتیجهای قابل قبول باشد.
هرتسوگ ممکن است سعی کند نتانیاهو و آیزنکوت را به تشکیل دولت وحدت بین دو حزب بزرگ هدایت کند، اما مشخص نیست که چنین ترتیبی اصلاً امکانپذیر باشد. نتانیاهو سابقه طولانی در به آتش کشیدن سیاستمدارانی دارد که با آنها به توافقهای مشابهی رسیده است و آیزنکوت احتمال دیدار با نتانیاهو را رد کرده است.











