مردم یک جامعه بهویژه جامعۀ مسلمانان و مومنان، با جامعه را چون خانۀ خود قلمرو و حریم خود تلقی کنند و برقراری عدالت را در خود به عنوان تکلیف شرعیِ اجتماعی و جمعی ـ چون تکلیف اقامۀ نماز و انجام روزه ـ تکلیف الهی بدانند، حداقل آن وظیفه و تکلیف نظارتی و امر به معروف و نهی از منکر است، اما عدالت به مثابۀ توزیع قدرت، مشارکت فعالانه در برقرار عدالت است، نه فقط محافظت از جامعه در مقابل فساد و ستم و بزه.