تنگه هرمز روزگاری در اختیار قدرتهایی مانند انگلیس، آمریکا و پرتغال بود، اما امروز آمریکاییها در خلیج فارس حضور ندارند و 600 تا 700 کیلومتر از تنگه هرمز فاصله گرفتهاند و شناورهایشان در این منطقه دیده نمیشود؛ آمریکا دیگر در تنگه هرمز جایی ندارد.
اصرار رژیم استکباری آمریکا بر تحریک شناورها به عبور از معبر غیرقانونی مین گذاری شده، حوادث دریایی را روز به روز بیشتر کرده است و ارتش متجاوز آمریکا باید بداند با ادامه این روند دامنه مقابله به پایگاههای متجاوز در منطقه کشیده خواهد شد. این یک اخطار جدی است.
ساعاتی پیش یک فروند سوپر نفتکش متخلف که قصد عبور از مسیر غیر قانونی جنوب تنگه هرمز را داشت در اثر اصابت با دو مین دریایی دچار آتش سوزی های مهیب شد و بطور کامل متوقف گردید.
بهگزارش رویترز؛ با این افت محسوس، میزان رفتوآمد کشتیهای باری در این آبراه استراتژیک به پایینترین حد خود طی سه ماه گذشته رسید.
دادههای کپلر از تردد هرمز اثر مذکور را بهخوبی نشان میدهد. میانگین عبور در ماه اگوست کمتر از ده کشتی بود که که پیش از جنگ، تعداد عبورهای روزانه بیش از 130 فروند بود
ساعات ابتدایی امروز دو نفتکش متخلف تحت تاثیر اغواگریهای سنتکام به خیال اینکه میتوانند از مسیر غیر اعلامی تحت اسکورت هوایی ارتش کودک کش و تروریست امریکا بدون توجه به اخطارهای ما، در مسیر ناامن و غیرقانونی حرکت کرده و از تنگه هرمز عبور کنند، مورد اصابت قرار گرفته و متوقف شدند و ۴ نفتکش دیگر به سرعت تغییر مسیر داده و به محل خود بازگشتند.
آیا نباید مسئولان فیالفور به اجرای تفاهمنامه پایان دهند و تنگه هرمز را مسدود کنند؟ آیا نباید پاسخ قدرتمندی به آمریکا و اسرائیل داده شود تا محاسباتشان بیش از این به ضرر ایران و مقاومت نشود؟
اگر علیرغم عدم اجرای تفاهمنامه توسط امریکا (که مهار سگ هارش جزو تعهداتش است) ایران تنگه هرمز را باز کند، خسارت بزرگی به اهرمهای قدرت ایران وارد آمده است.